سایت اختصاصی پروفسور دکتر جلیل القدر

خواب گردی

حدود 18 درصد جمعیت عادی دچار خواب­گردی هستند. کودکان بیش‌تر از نوجوانان و بزرگ‌سالان دچار خواب­گردی هستند

حدود 18 درصد جمعیت عادی دچار خواب­گردی هستند. کودکان بیش‌تر از نوجوانان و بزرگ‌سالان دچار خواب­گردی هستند. حدود 40 درصد کودکان در طول دوره کودکی  خود شرح حال خواب­گردی داشته­اند. بیش‌ترین شیوع آن بین سنین 3 تا 7 سالگی است. این نوع حملات در هر دو جنس به یک نسبت دیده می‌شود. به طور معمول حملات تا نوجوانی رفع می‌شود و ممکن است با سایر انواع پاراسومنیا به خصوص وحشت شبانه همراه باشد. خواب­گردی نوعی رفتار خوش­خیم در خواب است. کودک با چشمانی باز اما ظاهری گیج راه می­رود. کودکان بزرگ‌تر ممکن است بی‌قرار به نظر برسند وحتی در صورت سؤال از آن‌ها، پاسخ­های بی­ربط بدهند. رفتارهای غیرمعمول هم در این کودکان شایع است. حملات به طور معمول 90 تا 120 دقیقه بعد از خوابیدن شروع می‌شوند و به مدت 5 تا 20 دقیقه طول می­کشند. حملات ممکن است هر شب یا به صورت غیرمکرر اتفاق بیفتند. از عوامل محرک در شروع خواب­گردی موارد زیر قابل ذکر می‌باشند:

عدم خواب کافی و کمبود خواب در شب­های قبل می‌تواند باعث افزایش میزان خواب عمیق و افزایش احتمال حمله شود. داشتن ساعات خواب و بیداری نامنظم و خوابیدن در محیط­های پرسروصدا عامل شایعی است که کم‌تر موردتوجه قرار می‌گیرد. کودکانی که در محل­های مختلف می­خوابند ممکن است خواب­گردی را تجربه کنند. استرس، تروما، تب و انواع بیماری‌ها از جمله بیماری­های تنفسی مرتبط با خواب ممکن است محرک شروع حملات باشند. اتساع مثانه در طول خواب عامل شایع دیگری است. مصرف داروها مانند پرفنازین، تیوریدازین، دسی­پرامین،  هیدرات کلرال و زولپیدم بایستی به عنوان عوامل دارویی محرک خواب­گردی موردتوجه قرار گیرد. جهت کنترل حملات دقت به سبک زندگی، عادات و رعایت بهداشت خواب ضروری است. همچنین بایستی سلامتی کودک در طول خواب حفظ شود. درها و پنجره­ها بسته و محیط خواب او امن باشد. هر نوع احتمال وقوع تصادفات  پیش­بینی و پیشگیری گردد.  بستن زنگ به در اتاق خواب کودک می‌تواند ما را از وقوع حملات آگاه کند. بهتر است حین حمله با کودک با آرامی صحبت کرد و او را به رختخواب برگرداند. در صورت امکان، انجام ورزش­های آرام‌سازی در بزرگ‌سالان برای کم کردن استرس کمک­کننده است. اگرچه بیماری خود محدودشونده است، اما استفاده از ترکیبات خواب­آور در کودکان و بزرگ‌سالان، موارد شدید مفید گزارش شده است.

مشاوره روان برای ارزیابی روانی کودک کمک­کننده است. حداقل دوز بنزودیازپین­ها در بزرگ‌سالان و یا کودکانی توصیه می­شود که احتمال آسیب بالایی به خود را دارند. کلونازپام و در درجات بعدی دیازپام، لورازپام، آلپرازولام، ایمی پرامین، دسی پرامین، کلومی پرامین، تریازولام و کاربامازپین ممکن است مؤثر باشند.
از مصرف داروی خودسرانه بدون تجویز پزشک باید جدا خودداری کنید .


برگرفته از : کتاب اختلالات خواب در کودکان . فصل ششم .نوشته دکتر جلیل القدر